Posługiwanie się iPhonem

Instrukcje obsługi czytać nie tylko należy, ale i warto. Wydrukowana drobnym maczkiem książeczka “Ważne informacje o produkcie”, przedstawia katalog czynności, które są zabronione:

“Nie należy rzucać, rozbierać, otwierać, zgniatać, zginać, deformować, nakłuwać, skrobać, wkładać do kuchenki mikrofalowej, palić, malować, wkładać ciał obcych do wnętrzna iPhone’a”

Sposób sformułowania sugeruje że katalog jest zamknięty, więc od mojej kreatywności zależy co mogę zrobić z telefonem. Nie jest zabronione ubieranie (ale rozbieranie już tak – lepiej się zastanowić), lizanie, ani wkładanie do kuchenki gazowej (ja mam elektryczną z termoobirgiem).

Apple służy również dobrą radą kierowcom samochodów: gdy w trasie zadzwoni Twój iPhone, “poinformuj osobę, z którą rozmawiasz, że prowadzisz”. Gdy już poinformujesz, możecie się zastanowić czy warto rozmawiać. Ale Apple ostrzega, że “prowadzenie w deszczu, deszczu ze śniegiem, przy oblodzeniu, we mgle i dużym ruchu może być niebezpieczne”. Gdy jednak koniecznie musisz pogadać, zalecana jest asertywność: “nie angażuj się w stresujące lub nerwowe rozmowy, które mogą odwracać uwagę”.

Z poważniejszych ciekawostek warto zwrócić uwagę, że we Francji i we Włoszech iPhone jest przeznaczony tylko do użytku wewnątrz pomieszczeń.

Również budząca emocje kwestia zmiany kolorów czujników wilgoci jest niejako wyjaśniona przez zakaz używania iPhone’a w deszczu, w pobliżu zbiorników wodnych ani w innych wilgotnych miejscach. A dopuszczalne temperatury pracy mieszczą się w zakresie 0-35 stopni, co zimą wymusza odpowiednio warstwowe ubieranie się: trzymając telefon w zewnętrznej kieszeni możemy narazić go na mróz, z kolei zbyt blisko ciała możemy osiągnąć temperaturę 37 stopni (zatem nie wolno chorować!), że nie wspomnę o nadmiernej wilgoci na skutek pocenia się (nie biegać na autobus, jechać następnym!).

Wszystko wskazuje na to, że życie z iPhonem może być uciążliwe, ale ostatecznie wyjdzie nam na zdrowie.