Ta próba została zbudowana na dwuwymiarowym silniku Cocos2D, który wbrew pozorom pozwala na wprowadzenie trzeciego wymiaru (wyświetlanie w Cocos2D oparte jest na OpenGL ES), chociaż wymaga to pewnej gimnastyki. Postaram się opisać to w którymś z kolejnych postów.

iPhone raycasting engine

tomek@jabuszko:~$ grails run-app -Dgrails.server.port.http=9900

Mnie to się średnio podoba, linia poleceń robi się długawa, że nie wspomnę o utrudnieniach, gdy korzystamy z IDE. I zawsze trzeba o tym parametrze pamiętać.
A wystarczy wyedytować grails-app/conf/BuildConfig.groovy, dodać linijkę

grails.server.port.http = 9900

i gotowe!

Kontynuuj czytanie po angielsku.

“Nie należy rzucać, rozbierać, otwierać, zgniatać, zginać, deformować, nakłuwać, skrobać, wkładać do kuchenki mikrofalowej, palić, malować, wkładać ciał obcych do wnętrzna iPhone’a”

Sposób sformułowania sugeruje że katalog jest zamknięty, więc od mojej kreatywności zależy co mogę zrobić z telefonem. Nie jest zabronione ubieranie (ale rozbieranie już tak - lepiej się zastanowić), lizanie, ani wkładanie do kuchenki gazowej (ja mam elektryczną z termoobirgiem).

Apple służy również dobrą radą kierowcom samochodów: gdy w trasie zadzwoni Twój iPhone, “poinformuj osobę, z którą rozmawiasz, że prowadzisz”. Gdy już poinformujesz, możecie się zastanowić czy warto rozmawiać. Ale Apple ostrzega, że “prowadzenie w deszczu, deszczu ze śniegiem, przy oblodzeniu, we mgle i dużym ruchu może być niebezpieczne”. Gdy jednak koniecznie musisz pogadać, zalecana jest asertywność: “nie angażuj się w stresujące lub nerwowe rozmowy, które mogą odwracać uwagę”.

Z poważniejszych ciekawostek warto zwrócić uwagę, że we Francji i we Włoszech iPhone jest przeznaczony tylko do użytku wewnątrz pomieszczeń.

Również budząca emocje kwestia zmiany kolorów czujników wilgoci jest niejako wyjaśniona przez zakaz używania iPhone’a w deszczu, w pobliżu zbiorników wodnych ani w innych wilgotnych miejscach. A dopuszczalne temperatury pracy mieszczą się w zakresie 0-35 stopni, co zimą wymusza odpowiednio warstwowe ubieranie się: trzymając telefon w zewnętrznej kieszeni możemy narazić go na mróz, z kolei zbyt blisko ciała możemy osiągnąć temperaturę 37 stopni (zatem nie wolno chorować!), że nie wspomnę o nadmiernej wilgoci na skutek pocenia się (nie biegać na autobus, jechać następnym!).

Wszystko wskazuje na to, że życie z iPhonem może być uciążliwe, ale ostatecznie wyjdzie nam na zdrowie.

W tym celu trzeba - najlepiej w metodzie viewDidLoad pierwszego kontrolera który jest wrzucany na stos nawigacji dopisać:

self.navigationController.navigationBar.tintColor = [UIColor redColor];

By paski nawigacji u góry ekranu stały się krwisto czerwone. Co ciekawe, wystarczy to zrobić w pierwszym kontrolerze, ustawienie nie zostanie nadpisane.

Tinted iPhone navigation bar

• Poprawiono wykrywanie prędkości klatek na sekundę w plikach AVI
• Zwiększona odporność na błędy w napisach

Zapraszam!

W odpowiedzi na otrzymane sugestie i zgłoszenia problemów, wydałem właśnie nową wersję SRTool-a - 0.9.3.

• drobna kosmetyka wyglądu (grafika na obszarze na którym można upuszczać pliki)
• możliwość upuszczenia nie tylko plików, ale całych katalogów (teczek) - zostaną wtedy przetworzone wszystkie napotkane pliki z rozszerzeniem .txt
• możliwość upuszczenia plików .txt na ikonę aplikacji
• poprawione zachowanie w wypadku niektórych błędów w napisach

Program można pobrać z poświęconej mu strony. Zapraszam!

Wszystkim użytkownikom bardzo dziękuję za zgłoszone uwagi i raporty o problemach. Dzięki Wam jest motywacja do udoskonalania narzędzia.

Matka wszystkich strzelanek FPS doczekała się nowego wcielenia. Można się było spodziewać, że ktoś przeportuje tą legendę na iPhone, oczywiście idealnym kandydatem był iD Software. Grę można kupić w App Store, za jedyne pięć baksów. Oszczędni uczestnicy programu dla deweloperów mogą sobie pobrać kod źródłowy i skompilować grę samemu. Można również poczytać opowieści samego Johna Carmacka o jego zmaganiach z przenoszeniem Wolfa na iPhone. Nie było to specjalnie łatwe, bo w 1992 roku asembler w grach był powszechnie stosowany, przy dzisiejszym sprzęcie jest on nieuzasadniony.

Były to na swój sposób piękne czasy, brak akceleracji 3D, powolne procesory taktowane conajwyżej dziesiątkami megaherców. Dziś trochę z tych wspomnień ożywa, gdy się programuje na platformy mobilne, ale niekoniecznie ten stan potrwa długo. Współczesne smartfony wyglądają niepozornie, ale wewnątrz już takie niepozorne nie są.

There are two ways to work this around:

method one: quick and easy: open Java Preferences and drag 32-bit version of JVM to be first in order.

method two involves a little hacking: 

Open Console and type:

sudo mcedit /Applications/Logitech\ Harmony\ Remote\ Software.app/Contents/Info.plist

Find the following piece of XML:

<key>JVMVersion</key>
<string>1.4+</string>

and in second row replace plus sign with asterisk: 

<string>1.4*</string>

This tells to system to run this application using newest 1.4 version of JVM available. As there is no 64-bit version of Java for Mac, we’ll be sure that Harmony will always run.

Ostatecznie jednak wygoda górą, i postanowiłem przywrócić klawiszom o których wspomniałem na początku ich windziane funkcje. Te różnice mogłbyby służyć wywołaniu niezłego flejma na pl.comp.os.advocacy, ale odłóżmy ideologię na bok. Komputer w końcu jest osobisty, więc chcę by mi się wygodnie pracowało. Nie protestowałem przed nową polską klawiaturą programisty w Leopardzie, to może coś zrobić z Home i End?

Na ratunek jak zwykle przyszedł wujek Google. Świetny artykuł Llewa Masona opisuje możliwości modyfikacji systemowych skrótów klawiszowych. Zadanie jest wręcz trywialne, w moim przypadku wystarczy stworzyć taki oto pliczek:

/* ~/Library/KeyBindings/DefaultKeyBinding.dict */
{
"\UF729" = "moveToBeginningOfLine:";
"^\UF729" = "moveToBeginningOfDocument:";
"$\UF729" = "moveToBeginningOfLineAndModifySelection:";
"^$\UF729" = "moveToBeginningOfDocumentAndModifySelection:";
"\UF72B" = "moveToEndOfLine:";
"^\UF72B" = "moveToEndOfDocument:";
"$\UF72B" = "moveToEndOfLineAndModifySelection:";
"~\UF72C" = "scrollPageUp:";
"~\UF72D" = "scrollPageDown:";
"\UF72C" = "pageUp:";
"\UF72D" = "pageDown:";

}

i zapisać go w swoim katalogu domowym pod nazwą Library/KeyBindings/DefaultKeyBinding.dict, następnie się wylogować i zalogować ponownie. Restart nie jest potrzebny. Voila! I od tej pory Home skacze na początek edytowanej linii, End… na koniec, a PageUp i PageDown przenoszą również kursor o stronę w dół. Stare zachowanie tych klawiszy (przewinięcie samego widoku strony) jest dostępne w połączeniu z altem.